Eliminacje Pucharu Narodów. Jedni dobrze, drudzy nie
Po amerykańskich mistrzostwach świata, które w wykonaniu 10 reprezentacji z tego kontynentu był tak udane, bo aż dziewięć z nich wyszło z grupy, a Maroko ponownie – jak przed cztery laty w Katarze – grało w ćwierćfinale (wtedy było na koniec nawet 4 miejsc), mamy do czynienia z nowym otwarcie.
Nawet w tych ekipach, które dobrze poradziły sobie w Ameryce doszło do zmiany szkoleniowca. W RPA było wiadomo, że po MŚ odejdzie wiekowy Hugo Broos. 74-letni belgijski trener, który wywalczył nie tylko awans na mistrzostwa i historyczne wyjście z grupy, a wcześniej był na 3 miejscu z Bafana Bafana w PNA 2024, po pięciu latach został zastąpiony przez Pitso Mosimane. To właściwa osoba na właściwym miejscu. Wcześniej południowoafrykański szkoleniowiec przez osiem lat prowadził Mamelodi Sundowns, a przez dwa kairskie Al-Ahly, sięgając aż trzy razy po klubowe mistrzostwo Afryki. Na starcie zanotował cenną wygraną z Gwineą w Johannesburgu 2:1. Przed nim mecz z Erytreą w środę w Kairze. Erytrea nie może grać u siebie nie tyle z powodu kiepskiej stadionowej infrastruktury, ale z powodu wewnętrznych walk, które niestety znowu tam wybuchły. Z jednej strony walczą oddziały Tigrajskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego, a z drugiej siły rządowe. Poprzedni konflikt (2020-22) kosztował życie około 10 tys. osób (samych żołnierzy). Teraz sytuacja znowu jest napięta i trwają walki.
Pitso Mosimane zaczął dobrze pracę z kadrą RPA, natomiast gorzej poszło futbolowej sławie Patrickowi Vieira z Senegalem. To urodzony w Dakarze francuski mistrz świata i mistrz Europy z lat 1998, 2000, jeden z najlepszych pomocników swojego czasu, przez lata podpora m.in. Arsenalu. Lwy Terangi na początek pod jego okiem zremisowały w Maputo z Mozambikiem 1:1. We wtorek faworyt grupy J gra z Etiopią. W tej grupie jest jeszcze Sudan, który na początek wygrał z Etiopczykami 1:0.
Start nie wyszedł też rozbitej po mistrzostwach świata Tunezji (trzy wysokie porażki w Ameryce), która na dzień dobry zremisowała na stadionie Rades w Tunise ze współgospodarzem PNA 2027 Ugandą 1:1. W tym spotkaniu w zespole Orłów Kartaginy wystąpił napastnik Cracovii Sayfallah Ltaief. Na boisku wszedł po przerwie. W reprezentacji Gwinei zagrał z kolei napastnik Rakowa Lamine Diaby-Fadiga. Grał przez godzinę we wspomnianym, przegranym spotkaniu z RPA w Johannesburgu. Teraz Syli National grają z Kenią w czwartek.
Ponownie selekcjonerem Wybrzeża Kości Słoniowej jest słynny Herve Renard. We wrześniu, podczas wizyty w Hradec Kralove, będąc jeszcze selekcjonerem Arabii Saudyjskiej mówił mi, że jeszcze do Afryki wróci. Stało się to wcześniej niż myślał! W dwóch meczach poprowadził Tunezję na MŚ 2026, a teraz został zatrudniony przez WKS, którego w 2015 doprowadził do mistrzostwa kontynentu. Na dzień dobry Słonie w grupie C, w hicie pierwszej części grupowych gier pokonali w Bouake Ghanę 2:0. Gole zdobywali Malick Yalcouye z Brighton i kapitan Franck Kessie z Atalanty z karnego.
Z tuzina czterozespołowych grup awans wywalczą po dwie najlepsze, wyjątkiem są te, gdzie grają współgospodarze PNA 2027 czyli Kenia, Tanzania i Uganda, stamtąd awansuje tylko jedna reprezentacja.
ELIMINACJE PUCHARU NARODÓW AFRYKI
Grupa A
25 września 20026, Niger – Lesotho 2:1
Maroko – Gabon 2:0
29 września, Lesotho – Maroko
Gabon – Niger
Grupa B
25 września, Malawi – Sudan Południowy 2:1
Egipt – Angola 0:0
29 września, Sudan Południowy – Egipt
Angola – Malawi
Grupa C
24 września, Wybrzeże Kości Słoniowej – Ghana 2:0
25 września, Gambia – Somalia 2:1
29 września, Ghana – Gambia
Somalia – WKS
Grupa D
26 września, Kenia – Erytrea 1:1
RPA – Gwinea 2:1
30 września, Erytrea – RPA
1 października, Gwinea – Kenia
Grupa E
24 września, DR Konga – Gwinea Równikowa 2:0
Sierra Leone – Zimbabwe 2:3
28 października, Gwinea Równikowa – Sierra Leone
Zimbabwe – DR Konga
Grupa F
24 września, Mauretania – Republika Środkowoafrykańska 3:1
25 września, Burkina Faso – Benin 1:1
28 września, Republika Środkowoafrykańska – Burkina Faso
29 września, Benin – Mauretania
Grupa G
24 września, Namibia – Kongo 1:0
Kamerun – Komory 3:1
29 września, Komory – Namibia
Kongo – Kamerun
Grupa H
24 września, Libia – Botswana 2:2
Tunezja – Uganda 1:1
29 września, Botswana – Tunezja
Uganda – Libia
Grupa I
25 września, Togo – Burundi 1:0
Algieria – Zambia 3:1
29 września, Burundi – Algieria
Zambia – Togo
Grupa J
25 września, Mozambik – Senegal 1:1
Sudan – Etiopia 1:0
29 września, Etiopia – Senegal
Mozambik – Sudan
Grupa K
25 września, Rwanda – Liberia 3:1
Mali – Republika Zielonego Przylądka 3:1
29 września, Republika Zielonego Przylądka – Rwanda
Liberia – Mali
Grupa L
25 września, Tanzania – Gwinea Bissau 0:2
Nigeria – Madagaskar 2:1
29 września, Madagaskar – Tanzania
Gwinea Bissau – Nigeria
ZOBACZ POPRZEDNIE TURNIEJE
2025 –Niesamowity finał! Niesamowite sceny!
2023 – Niesamowite zwycięstwo Wybrzeża!
2017 – Nieposkromione Lwy po raz piąty
2012 – Historyczny sukces Zambii!
ONI ZDOBYWALI MISTRZOSTWO AFRYKI
1957 – Egipt – trener Mourad Fahmy, 1959 – Egipt – Josef Titkos (Węgry), 1962 – Etiopia – Slavko Milosevic (Jugosławia), 1963 – Ghana – Charles Gyamfi, 1965 - Ghana – Charles Gyamfi, 1968 – Kongo-Kinszasa – Ferenc Csanadi (Węgry), 1970 – Sudan – Abdelfattah Hamad, 1972 – Kongo – Adolph Bibanzulu, 1974 – Zair – Blagoje Vidinic (Jugosławia), 1976 – Maroko – Gheorge Mardarescu (Rumunia), 1978 – Ghana – Fred Osam Duodu, 1980 – Nigeria – Otto Gloria (Brazylia), 1982 – Ghana – Charles Gyamfi, 1984 – Kamerun – Rade Ongnajović (Jugosławia), 1986 – Egipt – Mike Smith (Wales), 1988 – Kamerun – Claude Le Roy (Francja), 1990 – Algieria – Abdelhamid Kermali, 1992 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Martial Yeo, 1994 – Nigeria – Clemens Westerhof (Holandia), 1996 – RPA – Clive Barker, 1998 – Egipt – Mohamed Al Gohari, 2000 – Kamerun – Pierre Lechantre (Francja), 2002 – Kamerun – Winfried Schafer (Niemcy), 2004 – Tunezja – Roger Lemerre (Francja), 2006 – Egipt – Hassan Shehata, 2008 – Egipt – Hassan Shehata, 2010 – Egipt – Hassan Shehata, 2012 – Zambia – Herve Renard (Francja), 2013 - Nigeria – Stephen Keshi, 2015 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Herve Renard, 2017 – Kamerun – Hugo Broos (Belgia), 2019 – Algieria – Djamel Belmadi, 2021/22 – Senegal – Aliou Cisse. 2023/24 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Emerse Fae, 2025 – Senegal – Pape Thiaw.
