Finał CAF Confederation Cup

W Europie żyjemy półfinałami kontynentalnych rozgrywek w trzech pucharach, a na Czarnym Lądzie pierwszy z dwóch finałów. W sobotę w Pucharze Konfederacji na Stadionie 5 lipca w Algierze USM Alger podejmuje kairski Zamalek. Rewanż 16 maja na Cairo International Stadium. Byłem na obu olbrzymich stadionach.

Walka toczy się o prestiż i o pieniądze. Triumfator zgarnie premię w wysokości 4 mln dolarów czyli w przeliczeniu na złotówki po obecnym kursie prawie 14,5 mln złotych. Przegrany dostaję połowę tej sumy. Dla porównania, triumfator Pucharu Polski czyli Górnik Zabrze za triumf w rozgrywkach 2025/26 zarobił 5 mln PLN.

Kto jest faworytem rozgrywki w CAF Confederation Cup? Trudno powiedzieć. Zamalek to wiadomo, jeden z najbardziej utytułowanych klubów na Czarnym Kontynencie, który klubowym mistrzem był pięć razy, ale ostatni raz lata temu, bo w 2002. W Pucharze Konfederacji triumfował w ostatnich kilku latach dwukrotnie, w 2019 pokonując w decydującej rozgrywce marokańskie RS Berkane i dwa lata temu pokonując tego samego rywala.

USMA takich wyników nie ma, co nie znaczy, że nie ma sukcesów. To 8-krotny mistrz swojego kraju, w dwóch ostatnich sezonach zdobywali Puchar Algierii. Też wygrywali już Puchar Konfederacji, a było to trzy lata temu. Mają w składzie najlepszego snajpera tej edycji pucharowych rozgrywek, Abdennour Belhocini, który zdobył 5 bramek. Trenerem zespołu jest prawie 70-letni Senegalczyk Lamine N’Diaye, zespół objął ledwie w lutym. Już zdobył Puchar Algierii. Z kolei trenerem „Rycerzy” z Kairu jest Moatemed Gamal.

W najważniejszym klubowym finale czyli w afrykańskiej Lidze Mistrzów rywalizacja południowoafrykańskiego Mamelodi Sundowns, klubu szefa CAF Patrice Motsepe z marokańskim FAR Rabat w dniach 17 i 24 maja. Pierwszy mecz w Pretorii.

USM Alger – Zamalek 1:0 (0:0)

1:0 – Khalid (90+8. karny)

Rewanż 16 maja

DOTYCHCZASOWI TRIUMFATORZY AFRYKAŃSKIEGO PUCHARU KONFEDERACJI

2004 – Hearts of Oak (Ghana), 2005 - FAR Rabat (Maroko), 2006 – Etoile Sportive du Sahel (Tunezja), 2007 – CS Sfaxien (Tunezja), 2008 – CS Sfaxien, 2009 – Stade Malien (Mali), 2010FUS Rabat (Maroko), 2011 – MAS Fes (Maroko), 2012 – AC Leopards (Kongo), 2013 – CS Sfaxien, 2014 – Al-Ahly (Egipt), 2015 – Etoile Sportive du Sahel, 2016 – TP Mazembe (DR Konga), 2017 – TP Mazembe, 2018 -  Raja Casablanca (Maroko), 2019 – Zamalek (Egipt), 2020 – RS Berkane (Maroko), 2021 – Raja Casablanca, 2022 – RS Berkane, 2023 – USM Alger, 2024 – Zamalek, 2025 – RS Berkane.

ONI WYGRYWALI3 – RS Berkane, CS Sfaxien, 2 – Etoile du Sahel, TP Mazembe, Zamalek, Raja Casablanca, 1 – FAR Rabat, Hearts of Oak, Stade Maliene, FUS Rabat, MAS Fez, AC Leopards, Al-Ahly, USM Alger.

Ten wpis zostal opublikowany w czwartek, Maj 7th, 2026 o 20:57 i jest napisany pod Afryka. Mozesz sledzic komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0 kanal. Mozesz rowniez zamiescic komentarz, lub sledzic post ze swojej wlasnej strony.

5 odpowiedzi dla “Finał CAF Confederation Cup”

  1. Kartagińczyk napisal(a):

    Napastnik Interu Mediolan Ange-Yoan Bonny doczekał się zmiany przynależności narodowej na arenie piłkarskiej. FIFA zakomunikowała, że jest on do dyspozycji drużyny Wybrzeża Kości Słoniowej.

  2. Kartagińczyk napisal(a):

    Al Hilal Omdurman, czyli najbardziej utytułowany klub z Sudanu, dokonał bezprecedensowego wyczynu w skali światowej. Podopieczni Laurențiu Reghecampfa po ubiegłorocznym triumfie w Mauretanii, tym razem zdominowali rozgrywki w Rwandzie, zdobywając krajowe mistrzostwo w trzecim już państwie.

  3. zich napisal(a):

    Coś niesamowitego! W Sudanie z powodu wojny nie da się grać

  4. zich napisal(a):

    Chociaż przepraszam, liga tam gra.

  5. Kartagińczyk napisal(a):

    Kadra Tunezji na Mistrzostwa Świata 2026

    BRAMKARZE:
    Sabri ​Ben Hessen (Etoile Sahel),
    Abdelmouhib Chamakh (Club Africain),
    Aymen Dahman (CS Sfaxien)

    OBROŃCY:
    Ali Abdi (Nice),
    Adem Arous (Kasimpasa),
    Mohamed Amine Ben Hamida (Esperance),
    Dylan Bronn (Servette),
    Raed Chikhaoui (US Monastir),
    Moutaz Neffati (Norrköping),
    Omar Rekik (NK Maribor),
    Montassar Talbi (Lorient),
    Yan Valery (Young Boys)

    POMOCNICY:
    Mortadha Ben Ouanes (Kasimpasa),
    Anis Ben Slimane (Norwich City),
    Ismael Gharbi (FC ⁠Augsburg),
    Rani Khedira (Union Berlin),
    Mohamed Hadj Mahmoud (Lugano),
    Hannibal Mejbri (Burnley),
    Ellyes ​Skhiri (Eintracht Frankfurt)

    NAPASTNICY:
    Elias Achouri (FC Kopenhaga),
    Khalil Ayari (Paris Saint-Germain),
    Firas Chaouat (Club Africain),
    Rayan Elloumi (Vancouver Whitecaps),
    Hazem Mastouri (Dinamo Machaczkała),
    Elias Saad (Hannover 96),
    Sebastian Tounekti (Celtic)

    Ojciec Ben Farhata zadzwonił do selekcjonera i powiedział, że to za wcześnie na kadrę i mundial… Nie wiem, czy nie marzy (Louey również), żeby syn kiedyś zagrał w reprezentacji Niemiec.

 

Zamiesc komentarz