Niechciani w Polsce, a zrobili wielkie kariery

Jeden zagrał na mistrzostwach świata, inni zdobyli mistrzostwo Afryki. Co ich łączy? W polskich klubach ich nie chciano…Różne są piłkarskie koleje losy… Można to stwierdzić na przykładzie zawodników, którzy mogli zawojować ekstraklasę, a tego nie zrobili. Po czasie okazało się, że… na dobre im to wyszło. Kanwą wszystkiego jest historia Zambijczyka Ricky Chanda, który został odpalony w pierwszoligowej Stali Rzeszów, a teraz zagrał w reprezentacji swojego kraju w eliminacjach Pucharu Narodów i kto wie czy nie zagra w przyszłorocznych mistrzostwach Czarnego Lądu! Na razie Chipolopolo są na premiowanym miejscu w grupie I eliminacji Coupe d’Afrique.

Przykład numer 1

W 2001 roku w Górniku Zabrze występował dwójka zawodników z dalekiego Zimbabwe. Byli młodziutcy obrońca Dickson Choto oraz napastnik Shingi Kaondera. Mówiło się, że pracujący w Harare, a związany z Zabrzem trener Wiesław Grabowski (zmarł pod koniec lipca tego roku), chce wysłać jeszcze jednego zawodnika. W śląskim klubie miano wtedy stwierdzić, że… trzeciego „górnika” już nie chcą. Tym trzecim graczem miał być nie kto inny, jak późniejszy napastnik klubów Premier League Benjani Mwarumwari. Rozmawiałem z nim w 2006 roku w Port Said podczas Coupe d’Monde. Grał wtedy w Portsmouth, żeby potem przenieść się do Manchesteru City, gdzie jego tygodniówka – 20 lat temu – wynosiła 50 tys. funtów. Tak mówił mi o niedoszłym transferze do Polski, do Górnika.

- Faktycznie, Grabowski chciał mnie wytransferować do Europy. Wspominał o klubie z Polski, ale nic z tego nie wyszło. W końcu trafiłem najpierw do RPA, do klubu Jomo Cosmos, a stamtąd do Szwajcarii. Grabowski to dla nas ważna osoba. Potrafił pokierować karierą piłkarza – tłumaczył Mwaruwari.

Przykład numer 2

Z Johname Paintsilem rozmawiałem też podczas Pucharu Narodów Afryki, ale w Ghanie w 2008 roku. Był już wtedy uznaną postacią Czarnych Gwiazd, które na turnieju u siebie skończyły na trzecim miejscu. Grał w West Ham United, gdzie trafił po udanych dla siebie i reprezentacji mistrzostwach świata 2006 na niemieckich boiskach. Latem 2008 za 6,3 mln funtów przeniósł się do Fulham, żeby potem występować jeszcze w Leicester. W reprezentacji swojego kraju zagrał aż 91 razy, z sukcesami czy to igrzyskach olimpijskich w Atenach czy dwukrotnie na MŚ i na Pucharach Narodów Afryki.

Mało kto wie, że jako młody, 20-letni chłopak zimą 2002 roku przyjechał na sprawdziany do Widzewa Łódź. Tak mi mówił o swojej krótkiej, polskiej przygodzie.

- Klub był profesjonalnie zorganizowany, ludzie wokół mnie też bardzo mili, ale spotkało mnie tam coś, o czym nie chcę mówić. O co chodziło? Jestem profesjonalnym zawodnikiem i nie będę ujawniał takich rzeczy. To moja sprawa – tłumaczył mi w hotelu w Akrze w lutym 2008 roku.

Przykłady numer 3

W finale Pucharu Narodów Afryki 2017 na stadionie w Libreville w Gabonie, w meczu o tytuł Kamerun zmierzył się z Egiptem. W wyjściowym składzie Nieposkromionych Lwów prowadzonych przez belgijskiego szkoleniowca Hugo Broosa na boisko w wyjściowym składzie wybiegła dwójka zawodników, których znaliśmy z polskich boisk, tzn. znało i pamiętało niewielu. Był to pomocnik Arnaud Djoum i napastnik Robert Ndip Tambe. Ten pierwszy podpisał kontrakt z Lechem na początku 2015 roku. Z jego transferem wiązano wielkie nadzieje. Piłkarz na swoim koncie miał blisko 120 meczów w holenderskiej Eredivisie, grał też w Turcji. Niestety, w klubie z Poznania nie poszło mu najlepiej. Wystąpił w ledwie 3 ligowych spotkaniach, a w meczu przeciwko Zawiszy zobaczył czerwoną kartkę. Nic dziwnego, że po kilku miesiącach pobytu w Polsce rozstał się z Kolejorzem i trafił do szkockiego Heart of Midlothian, a stamtąd do silnej reprezentacji Kamerunu, z którą w lutym 2017 sięgnął po mistrzostwo Afryki!

Przykład numer 4

Przypadek Roberta Ndip Tambe był inny. Przywiózł go do Polski nigeryjski menedżer John Chibuzo Nwakpa. Przyjechał pod koniec 2014 roku. Miał trafić do Wisły Kraków, ale akurat co pracę stracił Franciszek Smuda i z testów w krakowskim zespole nic nie wyszło. W tej sytuacji zakotwiczył w czwartoligowym LZS Piotrówka, klubie z Opolskiego, który słynął z zatrudniania graczy z Afryki. Wiosną 2015 roku strzelił 18 bramek w 13 spotkaniach, pomagając drużynie w wywalczeniu awansu do III ligi. Był potem sprawdzany przez Górnika Zabrze i Śląsk Wrocław, ale z przejścia do ekstraklasowych klubów nic nie wyszło. W Zabrzu ówczesny szkoleniowiec Leszek Ojrzyński wolał postawić na Macieja Korzyma, niż na nikomu nie znanego Kameruńczyka. W tej sytuacji Ndip Tambe wylądował za południową granicą w Spartaku Trnava, dla którego latem 2016 roku zdobył 4 gole w eliminacjach Ligi Europy. Zwrócił na niego uwagę belgijski selekcjoner Nieposkromionych Lwów Hugo Broos i dał mu szansę debiutu w reprezentacji. Puchar Narodów Afryki zaczął na ławce, żeby w drugi meczu z Gwineą Bissau wyjść na boisko w drugiej połowie. Od kolejnego meczu z Gabonem gra już w wyjściowym składzie, będąc mocnym punktem zespołu, który okazał się rewelacją mistrzostw Czarnego Lądu zdobywając Puchar Narodów.

- Dzwonią teraz do mnie przedstawiciele takich klubów, jak Spartak Moskwa, Dynamo Moskwa, Dynamo Kijów i pytają o Roberta. Niewykluczone, że jeszcze teraz podpisze kontrakt z nowym klubem, do którego przejdzie już latem. Jest wiele zapytań – tłumaczył wtedy John Chibuzo Nwankpa, nigeryjski menedżer reprezentanta Kamerunu.

– Niepowodzenie w Polsce tylko mnie wzmocniło – mówił mi wtedy zawodnik. Ostatecznie wylądował w Adanie Demirspor w Turcji. Grał też jeszcze potem w Rumunii i w Chinach. ZOBACZ TEKST ESSIEN A SPRAWA POLSKA

Ten wpis zostal opublikowany w niedziela, Październik 11th, 2026 o 10:15 i jest napisany pod Afryka. Mozesz sledzic komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0 kanal. Mozesz rowniez zamiescic komentarz, lub sledzic post ze swojej wlasnej strony.

Jedna odpowiedz dla “Niechciani w Polsce, a zrobili wielkie kariery”

  1. Kartagińczyk napisal(a):

    Hiszpańska piłka pogrążyła się w żałobie po tragicznych wydarzeniach na zapleczu LaLigi. Do dramatycznych wydarzeń doszło w 97. minucie spotkania pomiędzy CD Tenerife a FC Andorrą. Biegnący do prostopadłej piłki Jesús de Miguel w połowie boiska został z pełnym impetem zaatakowany przez bramkarza rywali, Jesúsa Owono. Uderzenie kolanem w klatkę piersiową doprowadziło u 30-letniego napastnika do zatrzymania akcji serca. Mimo natychmiastowej reanimacji i przewiezienia zawodnika do szpitala, lekarzom nie udało się uratować jego życia. De Miguel zmarł następnego dnia około 08:00.

 

Zamiesc komentarz