Eliminacje Pucharu Narodów. Cena sławy
Na afrykańskich stadionach kończy się druga seria gier w grupach w eliminacjach Pucharu Narodów 2027. Niespodzianek nie brakuje. W czerwcu i lipcu podczas amerykańskim mundialu reprezentacje z Czarnego Lądu pokazały, że trzeba się z nimi liczyć. Z dziesięciu uczestników z tego kontynentu aż dziewięciu wyszło z grupy, Maroko ponownie zagrało w ćwierćfinale, Egipt w 1/8, a DR Konga, sensacyjna Republika Zielonego Przylądka czy Ghana mocno postraszyły faworytów.
Właśnie, jeżeli jesteśmy przez sensacji XXIII MŚ czyli Cabo Verde, to jest teraz w głębokim odwrocie. Niewiele ponad dwa miesiące od zakończenia mundialu za Oceanem, wyspiarska drużyna kompletnie rozczarowuje. W dwóch meczach grupy K zanotowała dwie porażki, w Bamako z Mali 1:3, a potem z Rwandą w Praia 1:2. Nie ma już na ławce charyzmatycznego trenera Bubisty – po mundialu odszedł do pracy z marokańskim klubem RS Berkane – nie ma wyników… Narzeka gwiazda mistrzostw świata, 40-letni bramkarz Vozinha (na zdjęciu), w wielu zestawieniach nawet bramkarz MŚ.
- Wolałem moje dawne życie. Straciłem spokój i ciszę. Nie mam już żadnej prywatności» – powiedział Vozinha w rozmowie z brytyjskim tygodnikiem „Observer”. Przed mundialem jego konto na Instagramie obserwowało 50 tys. osób, po wspaniałych meczach z finalistami MŚ Hiszpanią, a potem w fazie pucharowej z Argentyną liczba obserwujących podskoczyła do 28,4 miliona!
- Idę do restauracji i zawsze znajdzie się ktoś, kto chce zrobić sobie ze mną zdjęcie albo prosi o autograf. Albo, co gorsza, ktoś mnie filmuje… Chyba jednak nic nie mogę na to poradzić – dodał.
Jak przekazał, podobnie wygląda sytuacja jego rodziny – pod domem matki na Wyspach Zielonego Przylądka codziennie pojawiają się fani. Vozinha, który w sierpniu podpisał kontrakt z chilijskim Colo-Colo Santiago, zwrócił uwagę, że wiele osób pragnie sławy, ale dostrzega tylko pozytywne strony takiej sytuacji. – Szczerze mówiąc, gdybym miał wybierać między życiem, jakie prowadzę dzisiaj, a tym sprzed sławy, wybrałbym to wcześniejsze – podsumował.
W połowie listopada trzecia i czwarta seria gier w grupach. Cabo Verde, które traci już sześć punktów do liderujących Rwandy i Mali dwa razy zmierzy się z najsłabszą w grupie Liberią. W odwrocie także inny finalista ostatnich MŚ Ghana, która też dwa swoje mecze w grupie C przegrała, z Wybrzeżem Kości Słoniowej 0:2, a we wtorek niespodziewanie w Akrze z Gambią 2:4. A jeszcze niedawno Czarne Gwiazdy remisowały z Anglią.
ELIMINACJE PUCHARU NARODÓW AFRYKI 2027
Grupa A
25 września 2026, Niger – Lesotho 2:1
Maroko – Gabon 2:0
29 września, Lesotho – Maroko 0:2
Gabon – Niger 2:0
1. Maroko 2 6 4:0
2. Gabon 2 3 2:2
3. Niger 2 3 2:3
4. Lesotho 2 0 1:4
Grupa B
25 września, Malawi – Sudan Południowy 2:1
Egipt – Angola 0:0
29 września, Sudan Południowy – Egipt 0:5
6 października, Angola – Malawi
1. Egipt 2 4 5:0
2. Malawi 1 3 2:1
3. Angola 1 1 0:0
4. Sudan Południowy 2 0 1:7
Grupa C
24 września, Wybrzeże Kości Słoniowej – Ghana 2:0
25 września, Gambia – Somalia 2:1
29 września, Ghana – Gambia 2:4
Somalia – WKS 0:2
1. WKS 2 6 4:0
2. Gambia 2 6 6:3
3. Somalia 2 0 1:4
4. Ghana 2 0 2:6
Grupa D
26 września, Kenia – Erytrea 1:1
RPA – Gwinea 2:1
30 września, Erytrea – RPA 0:5
1 października, Gwinea – Kenia 1:0
1. RPA 2 6 7:1
2. Gwinea 2 3 2:2
3. Kenia 2 1 1:2
4. Erytrea 2 1 1:6
Grupa E
24 września, DR Konga – Gwinea Równikowa 2:0
Sierra Leone – Zimbabwe 2:3
28 października, Gwinea Równikowa – Sierra Leone 1:0
Zimbabwe – DR Konga 1:2
1. DR Konga 2 6 4:1
2. Zimbabwe 2 3 4:4
3. Gwinea Równikowa 2 3 1:2
4. Sierra Leone 2 0 0:4
Grupa F
24 września, Mauretania – Republika Środkowoafrykańska 3:1
25 września, Burkina Faso – Benin 1:1
28 września, Republika Środkowoafrykańska – Burkina Faso 0:1
29 września, Benin – Mauretania 2:1
1. Benin 2 4 3:2
2. Burkina Faso 2 4 2:1
3. Mauretania 2 3 4:3
4. Republika Środkowoafrykańska 2 0 1:4
Grupa G
24 września, Namibia – Kongo 1:0
Kamerun – Komory 3:1
29 września, Komory – Namibia 1:0
Kongo – Kamerun 1:1
1. Kamerun 2 4 4:2
2. Namibia 2 3 1:1
3. Komory 2 3 2:3
4. Kongo 2 1 1:2
Grupa H
24 września, Libia – Botswana 2:2
Tunezja – Uganda 1:1
29 września, Tunezja – Botswana 2:2
Uganda – Libia 1:0
1. Uganda 2 4 2:1
2. Botswana 2 2 4:4
3. Tunezja 2 2 3:3
4. Libia 2 1 1:2
Grupa I
25 września, Togo – Burundi 1:0
Algieria – Zambia 3:1
29 września, Burundi – Algieria 2:2
Zambia – Togo 2:0
1. Algieria 2 4 5:3
2. Zambia 2 3 3:3
3. Togo 2 3 1:2
4. Burundi 2 1 2:3
Grupa J
25 września, Mozambik – Senegal 1:1
Sudan – Etiopia 1:0
29 września, Etiopia – Senegal 0:1
Mozambik – Sudan 4:1
1. Mozambik 2 4 5:2
2. Senegal 2 4 2:1
3. Sudan 2 3 2:4
4. Etiopia 2 0 0:2
Grupa K
25 września, Rwanda – Liberia 3:1
Mali – Republika Zielonego Przylądka 3:1
29 września, Republika Zielonego Przylądka – Rwanda 1:2
Liberia – Mali 0:1
1. Rwanda 2 6 5:2
2. Mali 2 6 4:1
3. Republika Zielonego Przylądka 2 0 2:5
4. Liberia 2 0 1:4
Grupa L
25 września, Tanzania – Gwinea Bissau 0:2
Nigeria – Madagaskar 2:1
29 września, Madagaskar – Tanzania 1:1
Gwinea Bissau – Nigeria 3:0
1. Gwinea Bissau 2 6 5:0
2. Nigeria 2 3 2:4
3. Madagaskar 2 1 2:3
4. Tanzania 2 1 1:3
Awansują po dwie reprezentacje z miejsc 1 i 2, a z grup gdzie są współgospodarze PNA 2027 czyli Kenia, Tanzania, Uganda – grupy D, H, L – po jednej.
ZOBACZ POPRZEDNIE TURNIEJE
2025 –Niesamowity finał! Niesamowite sceny!
2023 – Niesamowite zwycięstwo Wybrzeża!
2017 – Nieposkromione Lwy po raz piąty
2012 – Historyczny sukces Zambii!
ONI ZDOBYWALI MISTRZOSTWO AFRYKI
1957 – Egipt – trener Mourad Fahmy, 1959 – Egipt – Josef Titkos (Węgry), 1962 – Etiopia – Slavko Milosevic (Jugosławia), 1963 – Ghana – Charles Gyamfi, 1965 - Ghana – Charles Gyamfi, 1968 – Kongo-Kinszasa – Ferenc Csanadi (Węgry), 1970 – Sudan – Abdelfattah Hamad, 1972 – Kongo – Adolph Bibanzulu, 1974 – Zair – Blagoje Vidinic (Jugosławia), 1976 – Maroko – Gheorge Mardarescu (Rumunia), 1978 – Ghana – Fred Osam Duodu, 1980 – Nigeria – Otto Gloria (Brazylia), 1982 – Ghana – Charles Gyamfi, 1984 – Kamerun – Rade Ongnajović (Jugosławia), 1986 – Egipt – Mike Smith (Wales), 1988 – Kamerun – Claude Le Roy (Francja), 1990 – Algieria – Abdelhamid Kermali, 1992 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Martial Yeo, 1994 – Nigeria – Clemens Westerhof (Holandia), 1996 – RPA – Clive Barker, 1998 – Egipt – Mohamed Al Gohari, 2000 – Kamerun – Pierre Lechantre (Francja), 2002 – Kamerun – Winfried Schafer (Niemcy), 2004 – Tunezja – Roger Lemerre (Francja), 2006 – Egipt – Hassan Shehata, 2008 – Egipt – Hassan Shehata, 2010 – Egipt – Hassan Shehata, 2012 – Zambia – Herve Renard (Francja), 2013 - Nigeria – Stephen Keshi, 2015 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Herve Renard, 2017 – Kamerun – Hugo Broos (Belgia), 2019 – Algieria – Djamel Belmadi, 2021/22 – Senegal – Aliou Cisse. 2023/24 – Wybrzeże Kości Słoniowej – Emerse Fae, 2025 – Senegal – Pape Thiaw.
