Afrykańscy finaliści MŚ. Senegal
Były sukcesy w mistrzostwach świata, sensacyjny ćwierćfinał MŚ 2002 na azjatyckich stadionach, gdzie błyszczeli tacy piłkarze, jak El Hadji Diuof czy nieżyjący już niestety Pape Bouba Diop i charyzmatyczny francuski trener Bruno Metsu. Nie było jednak mistrzostwa kontynentu. Ten cel udało się zrealizować w lutym 2022, kiedy w finale Lwy Terangi po konkursie karnych pokonali Egipt. Sadio Mane i jego koledzy mogli odetchnąć. Najsłynniejszy w ostatnich lata piłkarz Senegalu mówił zresztą przed tamtym turniejem, że ważniejsze jest jego zdobycie PNA, niż ewentualny sukces na katarskim mundialu, gdzie jego zespół wyszedł z grupy, ale w walce o ćwierćfinał polegał w 1/8 z Anglią, przegrywając 0:3. Teraz Sadio Mane mówi i o sukcesie w PNA, który zaczyna się już 21 grudnia w Maroku i o MŚ w Ameryce, które zaczynają się 11 czerwca.
- Puchar Narodów to dla nas zawsze niesamowicie ważna sprawa. Ludzie robią co mogą, żeby nam dobrze poszło. Nie jedzą, nie jeżdżą samochodami, wszyscy czekają co będzie. To ogromna presja, sam gorzej z tego powodu w ostatnim czasie śpię. Myślę o tym jak będzie w nadchodzącym turnieju. Mistrzostwa świata? Liczę na to, że zagramy w nich w finale z Anglią i wygramy 1:0. Ostatnio pokonaliśmy ich w Nottingham 3:1, choć w tym akurat meczu nie grałem – przywołuje spotkanie z czerwca tego roku, które Lwy Terangi wygrały w świetnym stylu po trafieniach Ismaila Sarra, Habiba Diarrę i Cheikh Sably. Początkowe trafienie Harry Kane na niewiele się w tym niesamowitym spotkaniu zdało.
W tym roku rozegrali 10 meczów, większość o punkty w eliminacjach MŚ i tylko raz przegrali, z Brazylią 15 listopada w Londynie 0:2. Zremisowali jeszcze w towarzyskiej grze z Irlandią i z Sudanem na wyjeździe o punkty, a 7 razy zwyciężali, w tym 8:0 Kenią czy 5:0 Sudan Południowym. Siła ognia w tym zespole jest naprawdę wielka, bo nie tylko najskuteczniejszy w eliminacjach Sadio Mane (5 goli), ale wspomniany Ismaila Sarr z Crystal Palace, Pape Matar Sarr z Tottenhamu, Nicolas Jackson z Bayernu czy doświadczony Habib Diallo z Metzu. Selekcjoner Pape Thiaw, który sam był napastnikiem i który był na pamiętnym dla Senegalu mundialu w Azji w 2002 roku naprawdę ma w czym wybierać!
SENEGAL
Federation Senegalaise de Football
Rok założenia 1960
Przyjęcie do FIFA (CAF) 1964 (1963)
Adres Liberte 6 Nord, Dakara
Barwy zielono-żółte
Udział w finałach 2002, 2018, 2022
Największy sukces ćwierćfinał mistrzostw świata 2002, mistrzostwo Afryki 2022
Pozycja w rankingu FIFA 19
Eliminacje
Piłkarska reprezentacja Senegalu, to za Marokiem druga najwyżej notowana afrykańska reprezentacja. W piątkowym losowaniu w Waszyngtonie będzie losowana z drugiego koszyka. W afrykańskich eliminacjach w grupie B musiała się jednak namęczyć, żeby skończyć na pierwszym miejscu i wywalczyć bezpośredni awans. Wszystko przez konkurencję ze strony DR Konga. Lamparty skończyły rozgrywki zaledwie dwa punkty za Senegalczykami. Pierwszy mecz pomiędzy obu drużynami zakończył się w powstającym nowym mieście Diamniadio, 30 km od stolicy Dakaru, remisem 1:1. W Kinszasie we wrześniu Lwy Terangi wygrały 3:2 po trafieniu w ostatnich minutach Pape Matar Sarra.
DR Konga dalej nie straciła szans na awans. W marcu, w interkontynentalnym barażu, jako najlepszych z zespołów z drugich miejsc w 9 afrykańskich grupach powalczy w finale w Meksyku ze zwycięzcą z pary Nowa Kaledonia – Jamajka.
Nie dał rady
Niewielu już pamięta, ale selekcjonerem piłkarskiej reprezentacji Senegalu był Henryk Kasperczak. Polski szkoleniowiec miał być tym, który da zespołowi z Afryki Zachodniej pierwsze mistrzostwo kontynentu, na które czekano tam od lat, a doczekano się ledwie trzy lata temu. „Kaspi”, jak wołano na niego w Senegalu, zaczął od wygrania eliminacji w Pucharze Narodów Afryki (2006-2007). Niestety, finałowy turniej w Tamale na północy Ghany na początku 2008 roku okazał się katastrofą. Po porażce w drugim grupowym meczu z Angolą jeden z faworytów pożegnał się szybko z turniejem, a trener Kasperczak złożył rezygnację, nie prowadząc już drużyny w ostatniej grze z RPA. Byłem wtedy w Tamale i widziałem, jak Henryk Kasperczak mocno wszystko przeżywał. Przede wszystkim piłkarze zawiedli zaufanie doświadczonego szkoleniowca, który na Czarnym Lądzie przez lata pracował z wielkimi sukcesami.
Raz z Polską
Jedyne spotkania Biało-czerwonych z czołową afrykańską reprezentacją, to nieszczęsna dla nas inauguracja mundialu w Rosji w czerwcu 2018 roku. Na dzień dobry przegraliśmy z Senegalczykami 1:2, co zredukowało nasze szanse na awans do fazy pucharowej. W meczu w Moskwie na stadionie Spartaka zaczęło się od samobójczego trafienia Thiago Cionka, po przerwie gola zdobył jeszcze M’Baye Niang. Gol w końcówce Grzegorza Krychowiaka na niewiele się już zdał.
GWIAZDA
SADIO MANE
Od wielu lat jest podporą reprezentacji swojego kraju i można napisać, że najlepszym piłkarzem w historii Senegalu. Ma zdecydowanie najwięcej zdobytych bramek w historii reprezentacyjnych gier, bo 51 w 119 występach. Drugi w tej klasyfikacji Henri Camara ma 29 goli, a trzeci – słynny – El Hadji Diouf 24. Obaj stanowili o sile reprezentacji na początku wieku, kiedy z przytupem weszła na futbolowe salony (wicemistrzostwo Afryki w 2002 roku i ćwierćfinał mundialu 2002).
Dwa razy wybierany był na najlepszego Piłkarza Afryki, w 2019 roku i 2022. Na swoim koncie oprócz sukcesów w kadrze, a przede wszystkim zwycięstwa w Pucharze Narodów 2021/22 ma multum innych wygranych. Był przecież mistrzem Austrii w barwach Red Bull Salzburg, był mistrzem Anglii z Liverpoolem i mistrzem Niemiec z Bayernem Monachium. Z saudyjskim Al-Nassr, w którym występuje od ponad dwóch latach zdobył Arab Club Champipnship Cup. Gdzie nie jest, to strzela bramki, wypracowuje sytuacje kolegom i cięgnie drużynę. To pozytywny duch i kapitan swoich zespołów. Ma 33 lata i turniej na amerykańskich stadionach może być dla niego pięknym ukoronowaniem bogatej kariery. Jak zapowiada, Lwy Terangi mierzą na amerykańskich stadionach wysoko, nawet w finał mundialu! Nie zapomina też o swoich rodakach wspomagając kraj przez swoje fundacje czy akcje charytatywne.
TRENER
PAPE THIAW
Jako piłkarz był w senegalskiej kadrze na pamiętny dla niej Pucharze Narodów Afryki w 2002 roku, kiedy Lwy Terangi doszły do finału przegrywając walkę o mistrzostwo w serii karnych z Kamerunem, a potem na MŚ w Korei i Japonii, gdzie Senegalczycy byli rewelacją i doszli do ćwierćfinału. Był wtedy jednym z najmłodszych graczy w kadrze i mało co występował, miał wtedy 21 lat. W reprezentacji nazbierało mu się w sumie 16 meczów, zdobył 5 bramek. Grał m.in. w FC Lausanne, FC Metz, Deportivo Alaves czy Dynamie Moskwa.
Nie ma wielkiego trenerskiego doświadczenia, choć już sukces na koncie. Z prowadzoną przez siebie drużyną złożoną z graczy występujących tylko w lidze senegalskiej, triumfował w Mistrzostwach Narodów Afryki (nie mylić z Pucharem Narodów) na początku 2023 roku. W finale Senegalczycy ograli wtedy gospodarzy Algierię, co było niespodzianką. W grudniu zeszłego roku zastąpił wielkiego Aliou Cisse, z którym grał w narodowym zespole, a który Lwy Terangi z wielkimi sukcesami prowadził długo, bo przez prawie dekadę (2015-24)!
Na razie ma świetny bilans z pierwszą drużyną, bo 14 meczy, 11 zwycięstw, 2 remisy i jedna porażka. Ta przytrafiła się w towarzyskim meczu z Brazylią. Teraz czeka z zespołem na piątkowe losowanie finałów MŚ.
AFRYKAŃSCY FINALIŚCI MŚ 2026
WSZYSTKICH FINALISTÓW MŚ MOŻNA ZOBACZYĆ W APLIKACJI KATOWICKIEGO DZIENNIKA SPORT


