Marokańska siła. Analiza
To już nie tylko kontynentalny mocarz, ale globalny gracz na światowej arenie, co pokazują wyniki ostatnich lat. Maroko od lat liczyło się w futbolu. Pracujący tam przed laty – przez krótko – z pierwszą reprezentacją trener Henryk Kasperczak mówił mi. – Talentów tam nie brakowało, ale nie łatwo było wszystko skupić wokół jednego celu – tłumaczył.
W 1970 roku, na pierwszym meksykańskim mundialu, Marokańczycy jako pierwszy afrykański przedstawiciel w mistrzostwach świata, zdobył punkt. W grupie zdołali zremisować z Bułgarią, która w eliminacjach była lepsza od Biało-czerwonych o punkt. W 1976 Marokańczycy zdobyli dotychczas jedyne mistrzostwo kontynentu. Dziesięć lat później, na drugim meksykańskim mundialu wygrali już grupę przed Anglią, Polską i Portugalią. Zremisowaliśmy wtedy z nimi w piekle Monterrey 0:0. Wcześniej na igrzyskach w Monachium w 1972 pokonaliśmy ich… 5:0.
Remis w Monterrey
– Mecz z Polską na mistrzostwach świata, to było pamiętne dla naszego futbolu spotkanie. Byłem po tym meczu dumny, bo nie dałem się pokonać takim świetnym napastnikom, jak Boniek i Smolarek – mówił mi podczas Pucharu Narodów Afryki w 2004 Badou Zaki, wtedy selekcjoner Lwów Atlasu, uznany w 1986 roku za nie tylko najlepszego bramkarza, ale w ogóle zawodnika Afryki. Maroko na tamtym mundialu jako pierwsza reprezentacja z Czarnego Lądu wyszła z grupy, żeby odpaść w walce o ćwierćfinał z Niemcami z Zachodu po trafieniu Lothara Matthausa w 88 minucie.
Przegrana walka o mistrzostwa
W kolejnych latach Royal Morroccan Football Federation kilka razy starała się o organizację piłkarskich MŚ u siebie. Przegrała rywalizację o mundial w 1994 z USA, potem z Francją, w 2006 z Niemcami, cztery lata później z RPA, a niedawno ponownie z USA. W końcu Marokańczycy będą gościć u siebie najlepszych w stulecie mistrzostw w 2030 roku. FIFA w październiku 2023 zdecydowała, że mundial w tym roku oprócz iberyjskich krajów, Hiszpanii i Portugalii zorganizuje właśnie Maroko.
W sierpniu odbył się tam African Nations Championship czyli Mistrzostwa Narodów Afryki. Impreza dla graczy, którzy grają wyłącznie w swoich lokalnych, afrykańskich klubach. Maroko po raz trzeci triumfowało w tej imprezie. W grudniu i styczniu w tym kraju odbędzie się prestiżowy, bo już 35 Puchar Narodów Afryki. Do Rabatu, Fezu, Marrakeszu, Agadiru czy Casablanki zjadą najlepsi piłkarze Afryki, z tymi największymi gwiazdami.
Turniej miał się odbyć w Maroku 10 lat wcześniej, ale późną jesienią 2014 woleli zrezygnować z organizacji turnieju po tym, jak w Afryce Zachodniej (Gwinea, Sierra Leone, Liberia) wybuchła epidemia eboli. Woleli się nie narażać na potencjalne straty w turystyce, która przynosi krajowi krocie i mimo sankcji, zrezygnował z organizowania turnieju, który na szybko przeniesiono do Gwinei Równikowej.
Piłkarskie inwestycje
Gdzie szukać sukcesów Marokańczyków w ostatnich latach? Wszystkie te dobre wyniki, to efekt wielu piłkarskich inwestycji. W 2009 roku rządzący krajem od ponad ćwierć wieku król Mohammed VI zdecydował o budowie futbolowego centrum z prawdziwego zdarzenia, gdzie nie tylko są świetnie utrzymane boiska, ale też przestrzeń do kształcenia trenerskiej kadry, z dziesięcioma salami wykładowymi, a także odpowiednim zapleczem medycznym. Choć reprezentacja Maroka w znacznej części składa się z piłkarzy urodzonych na Starym Kontynencie, to przez „Mohammed VI Football Academy” – taką której u nas od lat nie potrafimy się doczekać – przewinęli się tej klasy gracze, co świetny napastnik Youssef En-Nesyri, Nayef Aguerd, Hamza Mendyl, Azzidane Ounahi czy dziewiątka zawodników z kadry Maroka na MŚ do lat 17 w Indonezji i sześć dziewczyn z żeńskiej reprezentacji, która z dobrej strony pokazała się na futbolowym czempionacie kobiet, awansując do 1/8 rozgrywek. „Ten futbolowy ośrodek okazał się dla Maroka prawdziwą żyłą złota dla narodowych zespołów i ich sukcesów” – pisze oficjalna strona Afrykańskiej Konfederacji Piłkarskiej. My na taki futbolowy ośrodek, który w Maroku czy w wielu innych krajach jest od lat, nie możemy się doczekać. Też trzeba pamiętać, że inwestycję w planowaną budowę takiego obiektu w Otwocku zablokował nie kto inny, jak obecny rząd (miało kosztować 400 mln zł i być gotowe w 2027 roku…).
CAF, którą od 2021 kieruje Patrice Motsepe z RPA, dba o to, by piłkarskie mecze w eliminacjach do MŚ czy PNA odbywały się w cywilizowanych futbolowych warunkach. Stąd wiele gier o punkty tych pomniejszych i biedniejszych federacji odbywa się na neutralnym terenie. Niger, Czad, Republika Środkowoafrykańska grało właśnie w Maroku. ZOBACZ TEKST MAROKO BIERZE WSZYSTKO
Złoty interes
Teraz futbol w tym kraju świętuje kolejny triumf. Drużyna do lat 20 właśnie co zdobyła w Chile złoto w młodzieżowym mundialu. Po Ghanie, która z Andre Ayew, synem Abedi Pele, która triumfowała w 2009 roku, to druga reprezentacja z Afryki która okazała się najlepsza w młodzieżowym mundialu. Część piłkarzy zespołu prowadzonego przez 49-letniego Mohameda Ouahbi, urodzonego w Brukseli, pochodzi z Maroka, część piłkarskie „wykształcenie” zdobywała na Starym Kontynencie. W 21 osobowej kadrze ośmiu zawodników, to gracze marokańskich klubów, w tym wysoki obrońca Fouad Zahouani, który w sierpniu grał w „narodowym” zespole, który triumfował w Mistrzostwach Narodów Afryki. Zahouani, jak kilku innych jest graczem Unionu Touarga, skąd pochodzi też czołowy gracz MMŚ i król strzelców imprezy w Chile z 5 bramkami, niesamowity Yassir Zabiri. Latem zeszłego roku za 600 tys. euro kupił go portugalski, niewielki klub Familcao. Teraz 20-latek łączony jest z przejściem do giganta Atletico Madryt. W wygranym 2:0 meczu z Argentyną Zabiry zdobył oba gole.
Najlepsi z najlepszych
Najlepszym graczem imprezy obwołano jednak jego partnera z przodu Othmane Maammę. Hiszpańska „Marca” już obwołała zawodnika angielskiego Watfordu marokańskim Cristiano Ronaldo. Rzeczywiście, to szybki, świetnie wyszkolony technicznie gracz, o parametrach przypominających ikonę współczesnego futbolu, jakim jest już prawie 41-letni reprezentant Portugalii. Czy Othmane Maamma, który 6 października, w trakcie MMŚ skończył 20 lat pójdzie w jego ślady, to pokaże przyszłość. W historii rozgrywanego od 1977 roku turniej przewinęła się przez niego plejada piłkarskich znakomitość. W drugiej edycji w 1979 najlepszym graczem MMŚ był Diego Maradona, w 1987 Robert Prosinecki, w 2005 Lionel Messi, a sześć lat temu Koreańczyk Lee Kang-in, który teraz z powodzeniem występuje w PSG.
LISTA MAROKAŃSKICH SUKCESÓW W OSTATNICH LATACH
REPREZENTACJE
2022 r. – 4 miejsce na mundialu w Katarze. Lwy Atlasu zostały pierwszą reprezentacją z Afryki, która awansowała do czołowej czwórki MŚ
2022, 2024 r. – wicemistrzem kontynentu zostaje kobiecy, narodowy zespół
2023 r. – mistrzostwo Afryki w kategorii do lat 23
2024 r. – brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Paryżu
Kwiecień 2025 r. – mistrzostwo Afryki w kategorii 17-latków
Sierpień 2025 r. – drużyna złożona z zawodników grających tylko w marokańskich klubach wygrywa po raz trzeci w Mistrzostwach Narodów Afryki
Październik 2025 r. – reprezentacja do lat 20 zostaje młodzieżowym mistrzem świata
Październik 2025 r. – pierwsza reprezentacja kończy eliminacje do MŚ wygraną z Kongiem 1:0. To 16 zwycięstwo z rzędu (!) zespołu prowadzonego przez Walida Regraguiego. Lwy Atlasu przebijają rekord Hiszpanii, 15 kolejnych zwycięstw w latach 2008-09
2030 r. – Maroko wspólnie z Hiszpanią i Portugalią zorganizuje futbolowe MŚ
KLUBY
2020 r. – RS Berkane wygrywa w Pucharze Konfederacji (odpowiednik Ligi Europy)
2021 r. – Raja Casablanca zwycięża w Pucharze Konfederacji
2022 r. – Wydad Casablanca triumfuje w afrykańskiej Lidze Mistrzów, a RS Berkane wygrywa w Pucharze Konfederacji
2025 r. – RS Berkane triumfuje w Pucharze Konfederacji
TEKST UKAZAŁ SIĘ W APLIKACJI KATOWICKIEGO SPORTU
