Moim zdaniem Raja w drodze po puchar miała trzech bohaterów. Numer jeden to bramkarz i zarazem kapitan drużyny Anas Zniti, który w finale został wybrany zawodnikiem meczu. W trzynastu meczach Pucharu Konfederacji tylko trzy razy wyciągał piłkę z siatki. Dwaj kolejni, to strzelcy bramek w finale, skrzydłowy Soufiane Rahimi i napastnik Ben Malango. Obaj zdobyli razem 11 bramek dla ekipy z Maroko, a Malango został królem strzelców z liczbą 6 bramek. Rahimi strzelił 5 goli.

Raja Casablanca została pierwszym zespołem z Maroka, który dwa razy zdobył Puchar Konfederacji. Kto dzisiaj pamięta, że przecież ich celem miała być walka o triumf w Lidze Mistrzów, ale sensacyjnie przepadli w eliminacjach z anonimowym Teungueth FC z Senegalu. Z kolei do fazy grupowej Pucharu Konfederacji przebili się na olbrzymim farcie, wygrywając serię jedenastek z US Monastir z Tunezji. To dzisiaj już historia. Jak dla mnie triumf Raja absolutnie zasłużony. Byli moim faworytem od początku do końca. Zresztą potwierdzili to we wszystkich możliwych statystykach.

JS Kabylie dali z siebie naprawdę dużo i osiągnęli spory sukces. Klubowy futbol z Algierii gdzieś tam oscyluje wokół czołówki, ale brakuje tej kropki nad i, żeby przebić się przez ekipy Egiptu, Tunezji czy Maroka. Zresztą widać to w 17-letniej historii Pucharu Konfederacji. Kluby z Algierii bez triumfu, a Kabylie było dopiero trzecim finalistą z tego kraju. Warto przyjrzeć się bliżej autorowi bramki w finale. Mohammed Zakaria Boulahia nazywany w skrócie “Zaka” błysnął skutecznością, bo w ostatnich dwóch meczach (półfinał z Coton Sport i finał z Raja) strzelił w sumie 3 gole.