O mało racjonalnym podejściu do zarządzania oraz braku stabilności i cierpliwości w klubach afrykańskich można byłoby napisać książkę. Zatem nie dziwi mnie specjalnie postępowanie Clubu Africain. Na razie zatrudnił Ondamę i Larteya z Ajaxu Cape Town na zasadzie wolnego transferu. Bardziej jestem sceptycznie nastawiony do trenera Elliliego, choć z drugiej strony niech popracuje jeszcze, w końcu sam narzekam na brak stabilizacji.

Co do Polski – raczej też brak cierpliwości i chęć szybkiego zarobku, wypromowania się. Pieniądze Legii z tytułu LM zniknęły, ponoć na poczet pożyczek nabranych na transfery i spłacenia przez Mioduskiego Leśnodorskiego. Ile w tym prawdy, nie wiem. W ogóle Ekstraklasa to dziwny przypadek… Stabilne finansowo Cracovia i Zagłębie walczą o utrzymanie lub co najwyżej środek tabeli. Pogoń biedna też nie jest, choć do krezusów nie należy, a gdy dostaje się do grupy mistrzowskiej zaczyna się odpuszczanie. Temat rzeka.

Swoją drogą dziwi mnie niezmiernie jakim cudem polska Ekstraklasa tak słabo stoi finansowo względem innych lig z drugiego szeregu. Frekwencja top 25 na świecie. Organizacja naprawdę bardzo dobra. A potem się okazuje, że kasiastego sponsora mogą przyciągnąć zespoły z ligi tunezyjskiej, nękanej meczami bez publiczności o dziwnych porach albo Sudańczycy ze swoimi dziwacznymi rozgrywkami, a u nas jest kłopot. Pomijam reprezentację, bo to inna para kaloszy.

Przyczyną jest bardziej przyziemna – Afryka Północna to ulubiony rynek klubów znad Zatoki Perskiej. Egipcjanie i Marokańczycy nie są w stanie zatrzymać swoich gwiazd na siłę.

Terminarz Ligi Mistrzów jest bardzo niefortunny. Pół biedy, że letnie okno transferowe osłabi niemal wszystkie kluby. Najgorsze jest to, że niektórzy zawodnicy w czerwcu myślami zdawali się być w innych krajach. Szczególnie piję tu do graczy Zamaleku, który również urządza wyprzedaż.