Stabilizacja pomimo politycznej burzy i osoba trenera – na tych polach klub z Kinszasy ma teraz przewagę. Może i wylosowali przeciwników trochę słabszych od rywala druzyny z Lubumbashi, ale umówmy się – dawne TPM zmiotłoby Zimbabwejczyków z powierzchni ziemi. Widziałem pierwszy mecz – nieporadność w ataku biła po oczach. CAPS United wygrali głównie dzięki tej indolencji, niczego wielkiego nie pokazali. Zaskoczyli obronę na samym początku i już tylko czekali co będzie dalej.

Ciekawe jest to, że za granicą Mazembe i Vita próbują nie wchodzić sobie w drogę. Jedni szukają w Zambii i Zimbabwe? To drudzy w Botswanie i Suazi. Katumbi obrał za cel Ghanę i WKS? Stołeczni Kamerun. Samatta i Ulimwengu z Tanzanii? Etekiama i Sugira z Rwandy. I tak dalej. Sieć skautów dostosowana do wroga. Unikają się jak ognia

Zapomniałem pochwalić Saint George – nie dość, że uzyskali dla Etiopii historyczny awans, to na dodatek zrobili to wygrywając oba mecze (słynna twierdza Dolisie padła). Na tym etapie rzadkość, poza ESS ta sztuka nie udała się nikomu innemu.

Do tej pory za głównych faworytów miałem Zamalek i Esperance, ale po dobrej grze na wyjeździe notowania Ahly i Etoile du Sahel właśnie zdecydowanie wzrosły.

Koszyk 1: Al-Ahly (Egipt), Zamalek (Egipt), Etoile du Sahel (Tunezja), Mamelodi (RPA).

Koszyk 2: Al-Hilal (Sudan), Esperance (Tunezja), Wydad (Maroko), USM Algier (Algieria).

Koszyk 3: Al-Merrikh (Sudan), Coton (Kamerun), Vita Club (DR. Konga), Al-Ahli (Libia).

Koszyk 4: Saint George (Etiopia), Ferroviario (Mozambik), Zanaco (Zambia), CAPS United (Zimbabwe).

Cieszy mnie postęp COSAFA – awansowała czwórka. Sundowns, Ferroviario, CAPS (wyeliminowali Mazembe) i Zanaco. Nigdy bym nie przypuszczał, że region będzie w stanie tego dokonać bez pomocy ze strony Giraboli.