W spotkaniu DRK – Senegal mocno intrygowały mnie trybuny. Kibice Lwów Terangi dobrze zorganizowani, bardzo kolorowi, w barwach narodowych, spora grupa. Do tego goście z gołymi klatami, którzy tworzyli napis SENEGAL. Maroko od Senegalu dzieli około 2800 km. Dlatego ciekawi mnie, czy kibice Senegalu mają jakieś wsparcie tamtejszej federacji piłkarskiej i jak to jest w ogóle zorganizowane?

Z drugiej strony kibic DRK stojący nieruchomo przez cały mecz z ręką wyciągniętą do góry. Facet ma samozaparcie. Doczytałem, że to oddanie hołdu premierowi DRK. Kibic w ten sposób odwzorowuje pomnik premiera Lumumby stojący w stolicy kraju, Kinszasie.

Okazuje się też, że można zagrać w tym sezonie 28 minut, wystąpić w zaledwie 3 meczach z 18 w izolowanej lidze rosyjskiej, a mieć nie tylko miejsce w podstawowym składzie, ale i udział przy dwóch bramkach. Theo Bongonda ze Spartaka Moskwa robi robotę. Na drugim biegunie klubowy piłkarz 2025 roku w Afryce, triumfator Ligi Mistrzów, który wchodzi z ławki. To Fiston Mayele z egipskiego Pyramids FC.

Tradycyjnie kibicuję Nigerii i na razie podoba mi się to, co widzę. Super Orły imponują w ofensywie. Nieraz mocno irytuje mnie Osimhen, który oddaje szalone strzały z nie przygotowanych pozycji i piłka fruwa kilka metrów od bramki. Solidny turniej gra na razie lider obrony, Calvin Bassey. Prawie zapomniałem o tym, że kapitan Troost-Ekong zakończył karierę reprezentantacyjna. A przecież na poprzednim PNA to był mega kozak.